Standard kota brytyjskiego krótkowłosego wg FIFe

Legenda... historia...rodowód...

Każdy szanujący się kot, a tym bardziej rasa kotów posiada swoją legendę. Historia pochodzenia rasy kotów brytyjskich krótkowłosych sięga do starożytnego Egiptu. Podczas jednej z targającej tym krajem wojen, grecki generał Galsthelos, dowiedział się, że Hebrajczycy zamierzają zapedzić jego armię nad brzeg Morza Śródziemnego, a następnie utopić w jego wodach. Przerażony tą wizją, zdecydował się na ucieczkę wraz z żoną Scotą, zabierając również hodowane przez nią koty. Podróż, w którą wyruszyli, zawiodła ich, aż do Portugalii, gdzie założyli swoje królestwo. Rozrastało się ono i dobrze prosperowało, a populacja kotów stale się powiększała. Po latach jeden z potomków generała Galsthelosa, Fergus I postanowił wyruszyć na podbój wielkiej wyspy na północy. Na pokładach okrętów znalazło się także miejsce dla podopiecznych Scoty. W dowód uznania dla swoich przodków Fergus I nazwał podbity kraj Scotaland. Po upływie wieków Scotaland przybrała imię Scotland - Szkocja. Przywiezione tu na pokładach statków koty dobrze rozwijały się na wolności. 

Inna wersja głosi, że koty te pochodzą ze starożytnego Egiptu, a stamtąd trafiły do Rzymu, gdzie ceniono je za łagodny charakter oraz łowność. Do Wielkiej Brytanii, która uważana jest za miejsce powstania tej rasy, koty przybyły wraz z legionami rzymskimi już w czasach nowożytnych. To właśnie tutaj nastąpił główny rozwój tych kotów, a położenie geograficzne spowodowało, że cechy charakterologiczne i esterier utrwaliły się. Do dziś na wyspach żyje wiele kotów w typie brytyjczyka. Począwszy od pierwszej wystawy kotów brytyjskich, która miała miejsce w Londynie w roku 1871 wzbudzały one zachwyt. Dynamiczny rozwój rasy przypada na początek XX wieku. Jako odrębno rasę udało się zarejestrować koty brytyjskie krótkowłose dopiero w 1929 r. Miało to miejsce w działającym do dziś brytyjskim związku hodowców Governing Council of the Cat Fancy (GCCF). Pierwszym uznanym hodowcą tej rasy był Harrison Weir. Początkowo występowały one jedynie w niebieskiej odmianie umaszczenia. Kolor ten był wyjatkowo ceniony jako szlachetny i wyrafinowany. Porządany kolor oka kota brytyjskiego to nasycony bursztyn. W pierwszej fazie hodowli krzyżowano koty brytyjskie z azjatyckimi odmianami krótkowłosymi, ale szybko z tego zrezygnowano z uwagi na zatracanie krępej budowy ciała brytyjczyka. Zaskakująco dobre efekty dało krzyżowanie brytyjczyków z kotami perskimi. Dzięki nim również, w ciągu wielu lat, uzyskano szeroką paletę umaszczeń. Obecnie brytyjskie koty krótkowłose wystepują w ponad 160 kolorach - nie wszystkie są jednak uznane, w zależności od związku felinologicznego. Druga wojna światowa i lata powojenne przyniosły wielkie załamanie w hodowli tych kotów. Na poczatku lat 50-tych podjeto próby odbdowania rasy poprzez krzyżowanie z francuskim kotem chartroux oraz z persami. Udało sie odbudować linie, ale w spadku kotom brytyjskim pozostała mniejsza krępość ciała, wydłużone nogi i pyszczek oraz zdarzająca sie długa sierść. Obecnie koty rasy brytyjskiej mozna rozmnażąć jedynie w obrębie swojej rasy. Mamy już bardzo wiele wspaniałych linii genetycznych, gdzie pluszowe brytki mają wygląd misia i charakter prawdziwego kanapowca. Charakterystyczna dla brytyjczyka jest także okrągła głowa z pieknym "uśmiechem", wg mnie tak właśnie musiał wyglądać kot z "Alicji w Krainie Czarów". O przyszłość tej rasy chyba nie musimy się martwić, są to  wyjątkowe i przemiłe, a przy tym spokojne i zrównoważone koty. Idealnie nadające się dla osób samotnych, ale także dla rodzin z małymi dziećmi. Jeśli raz poznasz brytyjczyka z pewnością się w nim zakochasz.

Colourpoint brytyjski krótkowłosy